Η πρόσφατη έρευνα «Hopes and Fears Survey» της PwC για το 2025 φωτίζει όχι μόνο τις προσδοκίες και τις ανησυχίες των εργαζομένων στην Ελλάδα, αλλά και τις βαθιές ανισότητες που διαμορφώνουν την καθημερινότητά τους. Μέσα από το πρίσμα της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης, τα ευρήματα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία: δεν βιώνουν όλοι οι εργαζόμενοι την εργασία με τον ίδιο τρόπο.
Οικονομική πραγματικότητα και άνιση εμπειρία εργασίας
Η έρευνα αναδεικνύει μια ξεκάθαρη διάκριση: οι εργαζόμενοι που δυσκολεύονται οικονομικά βιώνουν διαφορετικά την εργασία σε σχέση με όσους έχουν οικονομική άνεση. Η πλειονότητα όσων «παλεύουν» να καλύψουν βασικές ανάγκες εμφανίζει χαμηλότερη εμπιστοσύνη προς τη διοίκηση, λιγότερη ικανοποίηση και αυξημένη ανασφάλεια.
Αντίθετα, οι υψηλότερα αμειβόμενοι εργαζόμενοι νιώθουν μεγαλύτερη σύνδεση με τους προϊσταμένους τους, περισσότερη ασφάλεια και συνολικά πιο θετική εργασιακή εμπειρία. Αυτή η απόκλιση υπογραμμίζει ότι η οικονομική κατάσταση αποτελεί κρίσιμο παράγοντα που επηρεάζει την ισότητα ευκαιριών και την αίσθηση ένταξης στον χώρο εργασίας.
Τι έχει σημασία για τους εργαζόμενους
Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα δίνουν ιδιαίτερη έμφαση:
- στην εργασιακή ασφάλεια (84%)
- στη δίκαιη αναγνώριση και εξέλιξη
- στη συνεργασία με αξιόλογους συναδέλφους και προϊσταμένους
- στη σύνδεση της δουλειάς με προσωπικές αξίες
Παρότι η ανάπτυξη δεξιοτήτων και η ευελιξία θεωρούνται σημαντικές, δεν αποτελούν κορυφαίες προτεραιότητες. Ακόμη χαμηλότερα αξιολογούνται οι πολιτικές που ενισχύουν την εξέλιξη ατόμων από λιγότερο προνομιούχες ομάδες — ένα εύρημα που δείχνει ότι η κουλτούρα συμπερίληψης δεν έχει ακόμη ενσωματωθεί πλήρως ως βασική αξία.
Εμπιστοσύνη και ηγεσία: μια άνιση σχέση
Η εμπιστοσύνη προς τους προϊσταμένους διαφοροποιείται έντονα ανάλογα με το εισόδημα. Οι οικονομικά πιο ασφαλείς εργαζόμενοι δηλώνουν σε μεγαλύτερα ποσοστά ότι:
- οι προϊστάμενοί τους τηρούν τις δεσμεύσεις τους
- ενδιαφέρονται για την ευημερία τους
Αντίθετα, οι χαμηλόμισθοι εργαζόμενοι συχνά αισθάνονται ότι δεν ακούγονται ούτε υποστηρίζονται. Αυτό αναδεικνύει ένα κρίσιμο ζήτημα συμπερίληψης: η ηγεσία δεν βιώνεται με τον ίδιο τρόπο από όλους.
Εργασιακή κόπωση και έμφυλες ανισότητες
Η έρευνα καταγράφει υψηλά επίπεδα κόπωσης και πίεσης:
- 63% δηλώνουν κουρασμένοι
- 51% νιώθουν υπερφορτωμένοι με καθήκοντα
Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το έμφυλο χάσμα:
- Οι γυναίκες βιώνουν μεγαλύτερη κόπωση και πίεση
- Νιώθουν λιγότερο ενθουσιασμό και έμπνευση σε σχέση με τους άνδρες
Τα στοιχεία αυτά αναδεικνύουν ότι η ισότητα φύλων στον χώρο εργασίας δεν αφορά μόνο την εκπροσώπηση, αλλά και την καθημερινή εμπειρία, την ευημερία και τις συνθήκες εργασίας.
Συμπερίληψη στην πράξη: το μεγάλο στοίχημα
Η έρευνα δείχνει ότι, παρά τη σχετική πρόοδο, η συμπερίληψη παραμένει άνιση. Παράγοντες όπως το εισόδημα, το φύλο και η θέση στην ιεραρχία επηρεάζουν καθοριστικά το πώς βιώνει κανείς την εργασία.
Για να δημιουργηθούν πραγματικά συμπεριληπτικοί χώροι εργασίας, απαιτούνται:
- δίκαιες αμοιβές και μείωση των οικονομικών ανισοτήτων
- ενίσχυση της εμπιστοσύνης στη διοίκηση
- πολιτικές που λαμβάνουν υπόψη τις διαφορετικές ανάγκες των εργαζομένων
- ενεργή υποστήριξη της ισότητας φύλων και της διαφορετικότητας
Η συμπερίληψη δεν είναι μόνο θέμα αξιών — είναι και θέμα καθημερινής εμπειρίας. Και αυτή, όπως δείχνει η έρευνα, δεν είναι ίδια για όλους.
