Γράφει η Άννα Κωνσταντινίδη Απέργη, Special Advisor – Diversity Charter Greece
Σήμερα, με αφορμή την Ημέρα Coming Out, θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την ελευθερία. Για εκείνη τη βαθιά απελευθερωτική ανάσα που παίρνει ένα άτομο όταν σταματά να κρύβει τη ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτοτική του υπόσταση. Για τη λύτρωση που φέρνει η δυνατότητα να ζεις ανοιχτά, αληθινά και χωρίς να απολογείσαι.
Πράγματι, το coming out είναι όλα αυτά. Είναι η στιγμή που ένα άτομο διεκδικεί τον έλεγχο της δικής του ιστορίας, αρνείται να ζει στη σκιά και επιλέγει να υπάρχει με αξιοπρέπεια και αυθεντικότητα.
Δεν θα σταματήσω όμως ποτέ να λέω, ότι πριν μιλήσουμε για το θάρρος, οφείλουμε να μιλήσουμε για την ασφάλεια.
Γιατί το coming out συμβαίνει μέσα σε οικογένειες, σε σχολεία, σε χώρους εργασίας, σε γειτονιές και σε κοινωνίες που δεν είναι πάντα έτοιμες να αποδεχτούν την όποια διαφορετικότητα ενός ατόμου. Και όσο συνεχίζουμε να βλέπουμε τη ρητορική μίσους να κερδίζει χώρο στον δημόσιο διάλογο, όσο τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα εξακολουθούν να γίνονται στόχος διακρίσεων, λεκτικής βίας, εκφοβισμού και αποκλεισμού, η συζήτηση για το coming out θα εξακολουθεί να παραμένει βαθιά πολιτική.
Ιδιαίτερα όταν αφορά παιδιά και νέα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, η γνωστοποίηση δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως υποχρέωση ή ως μία τελετή ενηλικίωσης. Χρειάζεται χρόνο, στήριξη και πάνω απ’ όλα, ένα ασφαλές περιβάλλον. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι κανένα άτομο δεν οφείλει να κάνει coming out για να αποδείξει ποιο είναι. Κανένα παιδί δεν πρέπει να αισθανθεί πίεση για να αποκαλύψει κάτι για τον εαυτό του, αν δεν νιώθει έτοιμο ή προστατευμένο να το κάνει.
Και εδώ είναι σημαντικό να θυμόμαστε κάτι που συχνά συγχέουμε, άλλο coming out και άλλο outing, δεν είναι το ίδιο.
Στο coming out, το άτομο επιλέγει το ίδιο πότε, που, πως και σε ποιο άτομο θα μιλήσει για τη ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητα του, ενώ στο outing, κάποιο άλλο άτομο του αφαιρεί αυτό το δικαίωμα και προχωρά σε μία αποκάλυψη χωρίς να υπάρχει συναίνεση.
Το πρώτο λοιπόν είναι μία πράξη αυτοδιάθεσης, ενώ το δεύτερο ξεκάθαρη παραβίαση της ιδιωτικότητας και πράξη βίας.
Το πότε, το αν και το πως θα κάνει coming out ένα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομο, αποτελεί αποκλειστικά δική του επιλογή. Κανενα άλλο άτομο δεν έχει το δικαίωμα να πιέζει, να απαιτεί ή να υποκαθιστά αυτή την απόφαση.
Στη σημερινή συγκυρία, όπου παρατηρούμε μια ανησυχητική αναζωπύρωση επιθέσεων κατά των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και μια προσπάθεια αμφισβήτησης κεκτημένων που θεωρούσαμε δεδομένα, η υπεράσπιση της ορατότητας είναι πολύ σημαντική, όμως χρειαζόμαστε και θεσμούς που προστατεύουν τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα, πολιτικές που τα συμπεριλαμβάνουν και κοινωνίες που δεν ανέχονται τις διακρίσεις.
Γιατί η ορατότητα χωρίς ασφάλεια δεν μπορεί να είναι ελευθερία!
Η σημερινή ημέρα λοιπόν, πέραν των άλλων, είναι και μία υπενθύμιση συλλογικής ευθύνης, γιατί το coming out, αφορά το δικαίωμα στην ελευθερία, την αξιοπρέπεια, την αυτοδιάθεση και τον αυτοπροσδιορισμό.
