Η ανάγκη προστασίας κάθε παιδιού — ανεξαρτήτως εθνικότητας, ταυτότητας ή συνθηκών — βρέθηκε στο επίκεντρο εκδήλωσης με θέμα τον αντίκτυπο του πολέμου στην παιδική ηλικία, στην οποία συμμετείχε η Υπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου. Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στο Goethe-Institut Athen και ανέδειξε ζητήματα δικαιωμάτων, ταυτότητας και συμπερίληψης σε περιόδους κρίσης.
Η εκδήλωση διοργανώθηκε από την Ένωση Ουκρανών Γυναικών στην Ελλάδα σε συνεργασία με τις πρεσβείες της Ουκρανία και του Καναδάς, φέρνοντας κοντά εκπροσώπους θεσμών, διπλωματικών αποστολών και διεθνών οργανισμών. Στόχος ήταν να δοθεί έμφαση στο πώς οι κοινωνίες μπορούν να προστατεύουν τα παιδιά που βιώνουν εκτοπισμό, απώλεια ταυτότητας ή αποκλεισμό λόγω πολέμου.
Στην τοποθέτησή της, η υπουργός υπογράμμισε ότι η προστασία των παιδιών δεν αποτελεί μόνο νομική υποχρέωση αλλά και πράξη σεβασμού προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τη διαφορετικότητα. Επισήμανε ότι πρακτικές όπως η αναγκαστική μεταφορά και η αλλοίωση της ταυτότητας παιδιών πλήττουν θεμελιώδη δικαιώματα και αποδυναμώνουν την αίσθηση του ανήκειν — στοιχείο καθοριστικό για την ψυχική και κοινωνική τους ανάπτυξη.
Παράλληλα, τόνισε τη σημασία συλλογικής ευθύνης και συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών κοινωνιών, ώστε να ενισχύεται ένα πλαίσιο που προάγει την ένταξη, την αποδοχή και την προστασία της πολιτισμικής και προσωπικής ταυτότητας κάθε παιδιού. Η συμμετοχή της Ελλάδας σε διεθνείς πρωτοβουλίες για την επιστροφή παιδιών που έχουν απομακρυνθεί από τις οικογένειές τους, ανέφερε, αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης δέσμευσης για την προάσπιση των δικαιωμάτων και της διαφορετικότητας.
Σε εθνικό επίπεδο, έγινε αναφορά στις προσπάθειες ενίσχυσης των δομών παιδικής προστασίας, με στόχο ένα σύστημα που να αγκαλιάζει όλα τα παιδιά — ανεξαρτήτως καταγωγής, γλώσσας ή εμπειρίας ζωής — και να τους προσφέρει φροντίδα, ασφάλεια και ίσες ευκαιρίες.
Η συζήτηση ανέδειξε ότι η συμπερίληψη δεν περιορίζεται σε καιρούς ειρήνης. Αντίθετα, δοκιμάζεται και αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε περιόδους σύγκρουσης, όταν η προστασία της ταυτότητας, της οικογένειας και της αξιοπρέπειας των παιδιών γίνεται κοινή ευθύνη της διεθνούς κοινότητας.
