Πόσο συχνά σας διακόπτουν όταν μιλάτε; Και πόσο συχνά αυτός που το κάνει είναι άντρας;
Αν ο όρος mansplaining σας είναι ήδη γνωστός, τότε ήρθε η ώρα να γνωρίσετε και το manterruption. Πρόκειται για μια διαφορετική, αλλά άμεσα συνδεδεμένη συμπεριφορά: αν το mansplaining αφορά τον τρόπο με τον οποίο κάποιος –συνήθως άντρας– εξηγεί κάτι με υποτιμητικό ή συγκαταβατικό ύφος, το manterruption αφορά τη διακοπή. Τη στιγμή δηλαδή που μια γυναίκα μιλά και κάποιος την «κόβει» για να επιβάλει τη δική του φωνή.
Ο όρος προκύπτει από τις λέξεις man και interruption και περιγράφει ένα φαινόμενο που, αν και ονομάστηκε σχετικά πρόσφατα, υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Μάλιστα, πολλές φορές το manterruption προηγείται του mansplaining, δημιουργώντας ένα μοτίβο όπου η γυναικεία φωνή πρώτα διακόπτεται και στη συνέχεια υποβαθμίζεται.
Χαρακτηριστικά παραδείγματα δεν λείπουν από τη δημόσια σφαίρα. Στις αμερικανικές εκλογές του 2016, ο Donald Trump διέκοψε επανειλημμένα τη Hillary Clinton κατά τη διάρκεια debate, ενώ εκείνη παρενέβη ελάχιστες φορές. Αντίστοιχα, το 2009, στα MTV Video Music Awards, ο Kanye West διέκοψε δημόσια τη Taylor Swift στη σκηνή, δημιουργώντας μία από τις πιο αμήχανες στιγμές της ποπ κουλτούρας. Παρόμοια περιστατικά καταγράφονται μέχρι σήμερα, ακόμη και σε πολιτικές συζητήσεις, όπως στην περίπτωση της Anne Ruston, η οποία διακόπηκε δημόσια ενώ απαντούσε σε ερώτηση.
Το φαινόμενο δεν περιορίζεται σε μεμονωμένα περιστατικά. Έρευνες δείχνουν ότι οι άνδρες τείνουν να μιλούν περισσότερο σε επαγγελματικά περιβάλλοντα και να διακόπτουν λιγότερο άλλους άνδρες, ενώ οι γυναίκες συχνά διστάζουν να εκφραστούν, φοβούμενες ότι θα χαρακτηριστούν «υπερβολικές» ή «αυταρχικές». Το αποτέλεσμα είναι ένας φαύλος κύκλος: οι γυναίκες μιλούν λιγότερο, όχι επειδή δεν έχουν άποψη, αλλά επειδή ο χώρος δεν τους επιτρέπει να την ολοκληρώσουν.
Το manterruption, επομένως, δεν είναι απλώς αγένεια. Είναι μια μικρή, καθημερινή συμπεριφορά που αντανακλά και ενισχύει βαθύτερες ανισότητες. Και όσο «ασήμαντο» κι αν φαίνεται, επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται αποφάσεις – συχνά χωρίς ισότιμη εκπροσώπηση.
Υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης; Σύμφωνα με ειδικούς στην επικοινωνία, η αντίδραση μπορεί να είναι είτε ήπια είτε πιο άμεση: από το να επισημάνει κανείς με ψυχραιμία ότι διακόπηκε και να συνεχίσει, μέχρι το να θέσει ξεκάθαρα όρια. Το σημαντικό είναι να μη χάνεται η φωνή. Να συνεχίζεται η σκέψη από το σημείο που διακόπηκε.
Ταυτόχρονα, η αλλαγή δεν είναι μόνο ατομική υπόθεση. Αφορά και τη συλλογική στάση σε κάθε συζήτηση: να ακούμε, να μην διακόπτουμε και να αναγνωρίζουμε ότι κάθε φωνή έχει την ίδια αξία.
Γιατί τελικά, η ισότητα δεν φαίνεται μόνο στις μεγάλες αποφάσεις — αλλά και στο ποιος καταφέρνει να ολοκληρώσει μια πρόταση.
